قرآن كريم به عنوان محور اساسى فرهنگ و تمدن اسلامى كه به همراه سنت، هسته اصلى دين اسلام و علوم و معارف آن
را تشكيل مىدهند، به تناسب شرايط و فرصت هاى فراهم آمده و گرايشهاى دانشپژوهان، همواره مورد بحث و بررسى
قرارداشته است. ثمره اين كار، پيدايش و پيشرفت دانشهاى مختلفى بوده است كه يا در پرتو مستقيم قرآن نشأت و تطور يافتهاند و يا قرآن مجيد به گونهاى در توسعه و پيشرفت آنها نقش اساسى داشته است.
